Zo... de 5 nachtjes in Oslo zitten er op!   Veel gezien, veel gedaan, veel gelezen. Zere voeten, zere benen.
Zo zag ik het Vigelands sculpturenpark, Norsk Folkmuseum, Filmmuseum, Munchmuseum (fantastisch!), National Gallery, Historik Museet, Astrup Fearly Museet, National museum of Decorative arts and design en last but not least het Museet for Samtidskunst.

Het hostel (Anker Hostel) was goed maar erg groot en daar zijn vervelende dingen gebeurd. De eerste avond werd ik lastig gevallen door een vreemde jongen. Ik ben daarom opgestaan en weggelopen. Later kwam ik erachter dat ik mijn fototoestel op de bank had laten liggen. Deze is netjes bij de receptie afgegeven maar niemand van het personeel kon de volgende dag mijn camera vinden. Iedereen wist er van en vroeg zich af waar het ding kon zijn. Na vijf dagen was mijn camera nog steeds spoorloos en het personeel vermoedt dat iemand mijn toestel uit de kast van de receptie heeft gestolen. Niemand heeft iets voor me kunnen doen. Of het de jongen was, het personeel zelf of zomaar een vreemde, is nog steeds de vraag. Op de laatste dag heb ik aangifte gedaan bij de politie en helaas heb ik geen enkele foto van Oslo kunnen maken.
De verdwijning van het toestel zorgde voor heel wat emotionele momenten... ik baalde er zo van. Liever was ik het gewoon kwijtgeraakt of was het kapot gegaan maar de gedachte aan iemand met mijn fototoestel en foto's vond ik nogal akelig.

Maar dat betekent natuurlijk niet dat er geen herinneringen zijn. Ik heb twee nachten mogen couchsurfen (zie www.couchsurfing.com) bij Fredrik Drevon, een man die midden in het centrum woont en die zijn bank tot beschikking stelt voor toeristen. Het is een hele leuke manier om locals te leren kennen en de schreeuwende prijzen van de hostels te omzeilen. Fredrik heeft me verteld over Oslo, de mensen, politiek en zijn beroep: auteur. We zijn de laatste avond gaan fietsen en picknicken in de bergen en hebben heel laat nog een duik genomen in een fjord. Een hele bijzondere ervaring, mede omdat het in Oslo haast niet donker wordt. De zon gaat maar een half uur onder en daarom schemert het bijna de hele nacht.

1 Juli heb ik het vliegtuig genomen naar Riga en daar ben ik nu. Linda, Astrid en Hilde zouden me hier op komen zoeken en zouden op 2 juli arriveren. Wederom heb ik contact opgenomen met iemand van couchsurfing en ik kon de eerste nacht blijven slapen bij de Letse Vita, een dame van middelbare leeftijd die samen met haar twee zoontjes in hartje Riga woont. Zodra ik een voet over de drempel zette, voelde ik me erg welkom en Vita was erg loyaal en gastvrij. Wat was ik blij dat ik een bosje bloemen voor haar op het station had gekocht! Tegelijkertijd had ze de Duitse Jorn over de vloer, die in drie maanden van Finland naar Polen fietst. Vita had eten voor me bewaard (aardappelen met cantharellen en ui in room en een verse salade met dille. Daarna kreeg ik kwark, verse aardbeien en thee) en we hebben tot in de nacht aan de keukentafel gepraat onder het genot van witte, Letse wijn. Ik kreeg een eigen kamer waar ik heerlijk heb geslapen. 's Ochtends kwam de geur van vers gebakken pannenkoeken en blini's me al tegemoet en wederom zorgde Vita voor een compleet gedekte tafel, inclusief verse zalm. Was dat even boffen! Helaas kon ik maar een nachtje blijven; ik had haar graag beter leren kennen.

 

Het weerzien met Hilde, Astrid en Linda was heel gezellig maar ook gek. Het is een van de weinige keren dat ik niet alleen op reis ben. En dan ook nog eens met drie tegelijk! We blijven hier drie nachten om de stad te leren kennen en bij te kletsen.

Normandie, Engeland en Schotland staan nog op mijn lijstje. Het idee om de voormalige oostbloklanden te bezoeken heb ik laten varen. Letland, Polen, Tjechie, Hongarije en Slowakije hebben me al een beeld gegeven maar er is zoveel meer te ontdekken! Oekraine, Moldavie en Roemenie blijven bovenaan het lijstje staan...

Vanochtend ben ik wakker geworden in het Ankerhostel, hartje Oslo. Het begon gister al goed op het vliegveld. Er stonden twee jongens met wie ik aan de praat raakte en ze bleken beiden bij Boreas te roeien in Zwolle. Dat zorgde voor de nodige interessante gesprekken in het RyanAir vliegtuig en de vlucht vloog voorbij!

Vandaag is eigenlijk mijn eerste echte dag hier, omdat ik gister alleen een kleine wandeling heb gemaakt. Vandaag ga ik naar het Nationaal Museum, waar ik verwacht wel een aantal uurtjes te kunnen vertoeven. Daarna ga ik kennis maken met mijn couchsurfhost.

Ik ben via couchsurfing.com in contact gekomen met Fredrik en ik kan twee nachten bij hem 'op de bank' komen slapen. Hij woont ook hartje binnenstad en naast dat het bijzonder interessant is om bij een local te logeren, is het ook nog eens goedkoop (want Oslo is schreeuwend duur). Het kostte me alleen een zak drop en een Delftsblauw kitch molentje...

 

Het leuke van Oslo is dat ik veel kan lezen. Het Noors heeft veel weg van het Nederlands.  

 

Op 1 juli vlieg ik naar Riga, waar Astrid, Hilde en Linda me op 2 juli komen vergezellen.

In Olomouc, op het standbeeld dat je hieronder ziet

Stadsplein Olomouc

 André, mijn reisgenoot richting Tjechië, ontmoet via de liftcentrale

 

Slachtoffers uit het communistische tijdperk in Budapest (foto gemaakt in het Terrorhouse)

ZInstant; een hele gave uitgaansplek die me deed denken aan Tacheless/Zapata in Berlijn

In Budapest; ik zit aan de kade in Pest, op de achtergrond Buda

Dat is een tijd geleden! Geen zorgen, ik heb me goed weten te vermaken.

Na Bratislava heb ik namelijk de trein genomen naar Boedapest (het land waar iedereen miljardair is). Daar ben ik in totaal vijf nachten gebleven en heb overnacht in het Home Made Hostel en het Red Bus Hostel. Waarom twee hostels? Nou; het eerste hostel beloofde een rustig hostel te zijn en absoluut geen party-hostel. Het tegendeel bleek echter waar te zijn en mijn zeven kamergenoten druppelden elke nacht tussen 02.00u en 05.00u binnen. Omdat ik twee nachten geen oog dicht heb kunnen doen, ben ik daarom naar een ander hostel op zoek gegaan.

Overdag heb ik heel wat ondernomen; een algemene rondleiding (de welbekende FREE-tours met gidsen die alleen werken op basis van fooien), een communistische rondleiding, een bezoek aan het Terrorhouse (het hoofdkwartier van de Hongaarse Stasi die verbazingwekkend actief was in Boedapest, Hongarije en andere landen waar Hongaren verbleven), bezoek aan het Museum of Fine Arts en het National Museum. Tijdens de eerste rondleiding heb ik kennis gemaakt met de Australische Anna, met wie ik de rest van mijn Boedapestvakantie heb doorgebracht. Overigens was het elke dag meer dan 25 graden; perfect om dingen te ondernemen maar ook om een boek te gaan zitten lezen.

 

Op 3 mei heb ik de nachttrein naar München (niet naar Lissabon) genomen. Eigenlijk zou ik naar Wenen gaan om daar een paar dagen met Erik te blijven, maar door een congres bleek elke accomodatie volgeboekt te zijn. München was voor ons ook een onbekende stad, en na aanraden van mijn neef Yorick, hebben we besloten om naar Duitsland te gaan, waar wel bedden beschikbaar waren.
München is prachtig (op het kitcherige af) met haar Barokke kerken en niet te vergeten de drie Pinakotheken! We hebben alleen de Alte en Neue Pinakotheek bezocht; de Moderne lieten we voor wat het was door mijn interesse en vakgebied; kunst tot ongeveer 1750. Dürer, Rembrandt, Kalf, Rubens, Courbet, Rodin, Klimt, Van Gogh, Monet, Manet, Da Vinci, Altdorfer, Botticelli, Picasso, Matisse, Gauguin; ik hoefde nergens om te vragen. Alles was er al.
(Erik en ik hebben trouwens in de avond de film Ocean gezien (opvolger van Earth) en die is absoluut de moeite waard!)

 

Eigenlijk zou ik na München weer richting het oosten gaan om daarna naar de havenplaats Thessaloniki of Piraeus te treinen om de ferry te nemen naar het Griekse eiland Samos, waar mijn vader woont, maar ik ben met Erik mee terug naar Nederland gegaan voor een pitstop. Tas in- en uitpakken (op Samos is het elke dag rond de 28 graden en die temperatuur behoeft een andere garderobe), de was doen, mijn bibliotheek aanvullen (in drie weken heb ik zeven boeken gelezen) en een goedkoop vliegticket zoeken.

In juni ben ik weer terug in Nederland. Tot dan!

Al drie dagen verblijf ik nu in Bratislava. Het is hier bloedheet geweest maar vandaag vielen de eerste regendruppels. Hopelijk laten ze de stoffige indruk die ik van deze stad krijg daardoor tot de grond terugdringen. De stad daagt me namelijk weinig uit om haar te bezichtigen en daarom blijf ik braaf aan de Donau zitten met een heerlijk zonnetje op mijn bol en een boek in mijn hand. Deze hoofdstad dient prima als decor voor een aantal dagen rust en enkele stadswandelingen want ik hoef van mezelf niet elke dag actief op pad te zijn. Overmorgen trein ik waarschijnlijk naar Boedapest waar ik zal overnachten in het HomeMade Hostel. Daar wil ik beslist wat dingen gaan bekijken en ben daarom ook van plan om er een aantal nachten te blijven, in elk geval tot 4 mei. Daarna reis ik onmiddelijk door naar Wenen, alwaar mijn lief me gaat vergezellen en waar ik zijn persoonlijke gids kan zijn in heel wat musea die ik wil gaan bezoeken; de thuisstad van Gustav Klimt.

 

Ik probeer wat fotos te uploaden maar dat lukt me niet. Volgende keer beter...

 

Uit ervaring weet ik dat gedetailleerde verhalen niet gelezen worden. Daarom de eerste, korte kattenbel uit Olomouc.

Liften was super. Via de liftcentrale kwam ik in contact met Andre, die door een geannuleerde vlucht niet sneller in Tjechie kon komen dan met de auto. Andre is een gezellige vent die enkele bloemenzaken en een kwekerij in Olomouc heeft. Ik dacht eerst naar Praag te gaan maar een kleinere, onbekendere stad sprak me ook wel aan, vandaar dat ik gewoon ben meegereisd.

Ik logeer in een bijzonder hostel = Poets corner hostel = en daar voel ik me helemaal thuis.

Met drie Amerikaanse meiden ben ik een aantal avonden op pad geweest en overdag vermaak ik me met de musea en kerken die in deze stad te vinden zijn. Maar met een bankje, een boek en een zonnetje op mijn bol, kan ik me ook goed bezig houden. Vanavond heb ik een afscheidsetentje met Andre want morgen vertrek ik waarschijnlijk richting Bratislava. Maar niets is zeker...

Jullie lezen hier binnenkort waar ik ben beland